Fazy wyglądu kaplicy

1637-1641 – powstanie kaplicy

  • część środkowa pokryta ciosami, marmoryzowana
  • gzymsy elewacji zewnętrznych malowane czerwoną farbą
  • dachy części bocznych pokryte dachówką, kopuła kryta blachą miedzianą
  • żelazne krzyże na zwieńczeniach bocznych elewacji
  • brak dekoracji figuralnej

ok. 1660- ok. 1680 – restauracja kaplicy po zniszczeniach wojennych

  • wprowadzenie kamiennych dekoracji rzeźbiarskich w postaci czterech figur świętych karmelitańskich na narożach części bocznych oraz dwóch figur aniołów na szczytach elewacji bocznych
  • ustawienie na kopule brązowej pozłacanej figury Matki Boskiej

XVIII wiek – restauracje architektury zewnętrznej

  • na podstawie tekstu z 1757 roku znalezionego w gałce wiadomo, iż : kaplica NMP tak od zewnątrz, jak od środka została przywrócona i odnowiona nowymi oknami przyozdobiona.

XIX wiek

  • 1851/1852 – naprawa dachu
  • 1889 r. – restauracja kaplicy – odnowienie dachu i figury Matki Boskiej na szczycie

XX wiek

  • ok. 1911 r. – malowanie tynkowanych części elewacji
  • lata 50. – nieznany zakres prac przy bryle zewnętrznej (zapewne ponowne malowanie tynkowanych części elewacji i konserwacja kamienia)
  • rok 1982 – ponowna renowacja elewacji

opr. mgr Anna Dettloff