Niedziela Dobrego Pasterza – 21 kwietnia 2024 r.

Dzisiejsza niedziela obchodzona jest w Kościele jako Niedziela Dobrego Pasterza. Wszyscy jako uczniowie Chrystusa jesteśmy jedną owczarnią. Pasterzem jest Chrystus, który nie tylko szuka swoich owiec, ale się nimi opiekuje i daje im prawdziwy pokarm. Pan Jezus porównuje nas do owiec, które słuchają Jego głosu i idą za Nim. W orędziu skierowanym na obchodzony dzisiaj, 61 Światowy Dzień Modlitw o Powołania, papież Franciszek zachęca nas do rozważenia powołania, jakim Pan obdarza każdego z nas, byśmy uczestniczyli w Jego planie miłości i ucieleśniali piękno Ewangelii. Nasze życie urzeczywistnia się i spełnia, gdy odkrywamy kim jesteśmy, jakie są nasze cechy, w jakiej dziedzinie możemy je dobrze wykorzystać, jaką drogę możemy obrać, aby stać się znakiem i narzędziem miłości, akceptacji, piękna i pokoju. 

Dzisiaj z wdzięcznością wspominamy wierną, codzienną i często ukrytą pracę tych, którzy przyjęli powołanie angażujące całe ich życie. Myślimy o matkach i ojcach, którzy podporządkowują swoje życie trosce o relacje, z miłością i bezinteresownością otwierając się na dar życia i poświęcając się służbie na rzecz swoich dzieci oraz ich wzrastania. Myślimy o tych, którzy wykonują swoją pracę z poświęceniem i na różne sposoby angażują się w budowanie bardziej sprawiedliwego świata, bardziej solidarnej gospodarki, bardziej sprawiedliwej polityki, bardziej ludzkiego społeczeństwa. Myślimy o osobach konsekrowanych, które ofiarowują swoje życie Panu w ciszy modlitwy, a także w działaniu apostolskim, nie szczędząc sił, twórczo realizując swój charyzmat i poświęcając je spotykanym ludziom. Myślimy też o tych, którzy przyjęli powołanie do kapłaństwa i poświęcają się głoszeniu Ewangelii oraz dzielą swoje życie, wraz z Chlebem eucharystycznym, na rzecz braci i sióstr, siejąc nadzieję i ukazując wszystkim piękno Królestwa Bożego. 

Wielość charyzmatów i powołań w Kościele, pomaga nam w pełni zrozumieć naszą tożsamość jako chrześcijan: każdy z nas odkrywa, że jesteśmy członkami wielkiej rodziny, dziećmi Ojca oraz braćmi i siostrami naszych bliźnich. Nie jesteśmy wyspami zamkniętymi w sobie, ale częścią całości. Istnieje wiele charyzmatów, a my jesteśmy wezwani do słuchania siebie nawzajem i do podążania razem, aby je odkrywać i rozeznawać. Idźmy jako pielgrzymi nadziei w kierunku Roku Świętego 2025, abyśmy odkrywając na nowo swoje powołanie, byli w świecie nosicielami i świadkami marzenia Jezusa: tworzyć jedną rodzinę, zjednoczoną w miłości Boga i złączoną więzią miłości, dzielenia się i braterstwa. W tym roku 2024, poświęconym modlitwie, jesteśmy wezwani do ponownego odkrycia bezcennego daru dialogu z Panem, z serca do serca, stając się w ten sposób pielgrzymami nadziei, ponieważ „modlitwa jest pierwszą siłą nadziei”. Papież Franciszek przypomina nam, że ten, kto podejmuje pielgrzymkę, stara się przede wszystkim mieć jasny cel i zawsze nosi go w swoim sercu i umyśle. Aby osiągnąć ów cel, trzeba być lekkim, pozbyć się niepotrzebnych ciężarów, nosić to, co niezbędne i zmagać się każdego dnia, aby zmęczenie, strach, niepewność i mroki nie zagradzały obranej drogi.

Bycie pielgrzymem oznacza rozpoczynanie zawsze od nowa, odnajdywanie entuzjazmu i siły do pokonywania kolejnych etapów drogi, które pomimo znużenia i trudności zawsze otwierają przed nami nowe horyzonty i nieznane widoki. Wyruszamy w pielgrzymkę, aby odkryć miłość Boga, a jednocześnie odkryć siebie. Jako pielgrzymi jesteśmy powołani, by kochać Boga i siebie nawzajem. W ten sposób nasze pielgrzymowanie po tej ziemi nigdy nie kończy się daremnym zmęczeniem lub bezcelowym wędrowaniem. Każdego dnia, staramy się podejmować kroki w kierunku nowego świata, w którym będziemy żyć w pokoju, sprawiedliwości i miłości. Jesteśmy pielgrzymami nadziei, ponieważ zmierzamy ku lepszej przyszłości i staramy się ją budować przemierzając drogę. Na koniec, papież Franciszek zachęca nas: „Obudźmy się ze snu, wyjdźmy z obojętności, aby każdy z nas mógł odkryć swoje powołanie w Kościele, i stać się pielgrzymem nadziei i budowniczym pokoju! Nikt nie jest tak biedny, by nie miał czegoś do dania, i nikt nie jest tak bogaty, by nie potrzebował czegoś otrzymać. Powstańmy zatem i wyruszmy jako pielgrzymi nadziei, abyśmy, podobnie jak Maryja ze świętą Elżbietą, mogli nieść orędzie radości, rodzić nowe życie i być budowniczymi braterstwa i pokoju”. 

o. dr Mirosław Sokoliński O. Carm

homilia z Niedzieli Dobrego Pasterza – 21 kwietnia 2024 r., wygłoszona w naszej Bazylice

Facebook
Twitter