Wykształcenie ogólne

Pogłębienie studiów oraz tematów poznanych już w czasie prenowicjatu i nowicjatu, ze szczególnym naciskiem na języki, muzykę i/lub sztukę, obsługę komputera, utrzymanie domu, archiwum.

Teologia i filozofia

Ci, którzy nie uczęszczają na regularne kursy teologii, wezmą udział w pod- stawowym kursie formacji teologicznej, zgodnie z indywidualnymi zdolnościami.

Przygotowanie do święceń i posług powinno odbywać się zgodnie z zalece­niami Stolicy Świętej oraz konferencji biskupów.

Podczas trwania tego okresu należy kontynuować formację do życia zakonnego.

Karmelitańska formacja

Pogłębienie studiów z wszystkich tematów poznanych w czasie nowicjatu.

  • Studia nad Regułą, Konstytucjami, Ratio Institutionis Vitae Carmelitanae (część pierwsza: Okres profesji czasowej, formacja do służby, formacja stała).
  • Główne teksty karmelitańskiej tradycji.
    • Płonąca Strzała, Mikołaj Francuz.
    • De institutione primorum monachorum.
    • Medieval Carmelite Heritage, red. A. Starring, Rzym 1989.
    • De patronatu et patrocinio B.V. Mariae. – Arnold Bostiusz.
    • Expositio paranetica in regulam carmelitanam – bł. Jan Soreth.
  • Maryja i Eliasz: rewizja i dalsze studia nad tematami poznanymi w czasie nowicjatu poprzez lekturę następujących tekstów:
    • Nello spirito e nella virtu di Elia. Antologia di documenti e sussidi – Ema­nuele Boaga, Rzym 1990.
    • Con Maria sulle vie di Dio. Antologia della marianita carmelitana – Ema­nuele Boaga, Rzym 2000.
    • Teksty liturgiczne o Maryi i Eliaszu.
  • Mistrzowie życia duchowego – dalsze studia nad duchowością i dziełami:
    • Św. Teresa od Jezusa.
    • Św. Jan od Krzyża.
    • Św. Magdalena de Pazzi.
    • Jan od św. Samsona.
    • Św. Teresa od Dzieciątka Jezus.
    • Św. Teresa Benedykta od Krzyża i inni.
  • Historia Zakonu.
  • Karmelitańska liturgia.
  • Duchowość.
  • Apostolaty i różne rodzaje posług w Zakonie według charyzmatu.
  • Udział Zakonu w misji ad gentes.
  • Wzajemne relacje i współpraca z innymi w Rodzinie Karmelitańskiej.

Doświadczenie międzynarodowe

  • Nauka obcych języków za granicą.
  • Uczestnictwo w spotkaniach regionalnych i międzynarodowych.
  • Możliwość wymiany studentów pomiędzy prowincjami.

Doświadczenie praktyczne i pastoralne

  • Możliwość szerszego doświadczenia karmelitańskiego życia i służby poza domem formacyjnym.
  • Możliwość zdobycia doświadczenia w pracy.

Miesiąc przygotowania następujący bezpośrednio przed złożeniem pro­fesji uroczystej

  • Atmosfera ciszy i modlitwy.
  • Rewizja i ocena historii własnego powołania w świetle Słowa Bożego.
  • Rewizja i integracja zasadniczych tematów związanych z życiem konsekro­wanym. ślubami, charyzmatem i karmelitańską duchowością (Reguła, Kon­stytucje, Ratio Institutionis Vitae Carmelitanae, Część I).
  • Ośmiodniowe rekolekcje.

Przygotowanie specjalistyczne

Ci, którzy mają zdolności i możliwości, powinni być zachęcani do konty­nuacji studiów naukowych lub zawodowych koniecznych do formacji osobistej i do służby w Zakonie i w Kościele. Określone potrzeby Prowincji oraz osobi­ste zdolności i zainteresowania powinny być brane pod uwagę.

W wyborze specjalizacji teologicznej uwaga powinna być zwrócona przede wszystkim na dziedziny związane z charyzmatem i życiem Zakonu, takie jak:

  • Studia biblijne.

  • Duchowość.

  • Mariologia.

  • Liturgia.

  • Życie zakonne.

  • Misjologia.

  • Historia Kościoła.

  • Studia patrystyczne.

Każdy apostolat i służba powinna być odpowiednio przygotowana. Forma­cja przyszłych formatorów jest zadaniem o znaczeniu fundamentalnym.