leon_koza
O. Antoni Szymon Buszta, O.Carm
Urodził się 27 grudnia 1907 roku w miejscowości Brzoza Stadnicka. Aresztowany przez Gestapo 13 września 1939 roku w klasztorze oborskim, więziony w Rypinie, Grudziądzu i Gdańsku. Przebywał w obozach koncentracyjnych Stutthof i Sachsenhausen. 14 grudnia przewieziony do obozu koncentracyjnego w Dachau. Numer obozowy 22390 zmarł z głodnego wycieńczenia 3 czerwca 1942 roku. Ciało spalono w krematorium w Dachau.
bruno_kowalski
O. Bruno Makowski, O. Carm.
Urodził się 24 czerwca 1890 roku w Koszycach. Aresztowany zimą 1939 roku w oborskim klasztorze. Osadzony w więzieniu w Rypinie, a następnie przewieziony do obozu koncentracyjnego w Sachsenhausen, skąd po kilku miesiącach został przewieziony do obozu zagłady w Dachau. Zmarł w Dachau w 1942 roku z wycieńczenia i głodu. Jego ciało spalono w krematorium.
Koza4poprawione
O. Leon Michał Koza, O. Carm
Urodził się 15 lipca 1909 roku w Strzelcach Wielkich. Aresztowany przez Gestapo 19 września 1940 roku, więziony w Krakowie na Montelupich, a następnie w Oświęcimiu, jego numer obozowy 6613. W grudniu 1940 roku został przewieziony do obozu w Dachau, gdzie nadano mu numer 22213. Zmarł z wycieńczenia i głodu 14 maja 1942 roku w wieku trzydziestu trzech lat. Ciało zostało spalone w obozowym krematorium.
bartlomiej_czosnek
O. Bartłomiej Piotr Czosnek, O.Carm
Urodził się 25 grudnia 1911 roku we wsi Bielcza, powiat Brzesko. 13 Listopada 1942 roku  został wysłany do klasztoru w Bołoszowcach, gdzie pełnił funkcję wikariusza parafii. W czasie prześladowań ze strony nacjonalistów ukraińskich zorganizował ucieczkę miejscowej ludności polskiej do Stanisławowa, a sam pozostał w klasztorze w Bołoszowcach, aby strzec kościoła i ołtarza przed profanacją. Na nim skupiła się cała wściekłość banderowców, którzy uprowadzili go w biały dzień zadając mu okrutne męki. Został zamordowany 13 marca 1944 roku na cmentarzu położonym obok kościoła, którego strzegł.
gerard_kowalski
Br. Gerard Kowalski, O.Carm
Urodził się 6 lipca 1901 roku w Skępem. Aresztowany w Krakowie 19 września 1940 roku, więziony przez dwa miesiące w więzieniu na Montelupich, następnie przewieziony do obozu koncentracyjnego w Oświęcimiu. Zamordowany przez obozowego kapo 24 listopada 1940 roku, ciało spalono w obozowym krematorium.
boleslaw_huczynski
O. Bolesław Augustyn Huczyński, O.Carm
Urodził się 4 grudnia 1904 roku w Brodach, województwo lwowskie. W roku 1939 mianowano go przeorem w klasztorze w Rozdole. 17 listopada 1939 roku został aresztowany przez NKWD i przez dziesięć miesięcy więziony w Kijowie i Moskwie. Skazany 21 września 1940 roku na osiem lat łagrów. W roku 1941 wstąpił do Wojska Polskiego, które formował w Rosji gen. Anders i został kapelanem VI Brygady Strzelców Lwowskich. Zginąl śmiercią żołnierza w bitwie pod Monte Cassino 8 maja 1944 roku, ugodzony odłamkiem granatu. Pośmiertnie odznaczony krzyżem Virtuti Militari V klasy.
januszewski
O. Hilary Paweł Januszewski, O.Carm 
W 1940 roku miały miejsce aresztowania zakonników z konwentu krakowskiego. O. Hilary nie został wówczas aresztowany, ponieważ w tym czasie przebywał poza klasztorem. Po powrocie od razu czynił starania, by uwolnić współbraci. Pomimo ostrzeżeń udał się na Gestapo twierdząc, że to on odpowiada za wszystkich. Początkowo osadzony w więzieniu przy ul. Montelupich, a później na ul. Pomorskiej w Krakowie. Wiosną 1941 roku przewieziony do Konzentrationslager Sachsenhausen, gdzie nadano mu numer 37088. 19 września 1941 roku przeniesiony do obozu w Dachau i oznaczony numerem 27648. Tutaj odnalazł współbraci, za którymi wstawiał się na Gestapo w Krakowie. Pod koniec 1944 roku z powodu zbliżającego się frontu do Dachau trafili więźniowie z innych obozów. W wyniku powstałego ogromnego przeludnienia wybuchła epidemia tyfusu. Chorych odizolowano w osobnych barakach odgrodzonych drutem kolczastym, gdzie dogorywali pozostawieni samym sobie. 32 księży dobrowolnie zgłosiło się do pomocy chorym czując odpowiedzialność za bliźniego. O. Hilary kierowany gorliwością kapłańską dobrowolnie dołączył do tej grupy. Wśród chorych apostołował 21 dni. Zarażony tyfusem, po pięciu dniach agonii zmarł 25 marca 1945 roku niedługo przed oswobodzeniem obozu. Miał 37 lat. Ciało zostało spalone w obozowym krematorium, gdzie oddał swoje życie jako męczennik miłości. 13 czerwca 1999 roku Jan Paweł II podczas uroczystości beatyfikacyjnych w Warszawie zaliczył O. Hilarego wraz ze 107 innymi męczennikami w poczet błogosławionych.

Potrzeba nam dzisiaj takich świadków jak ci Ojcowie Męczennicy, którzy uczą nas jak mieć nadzieję wbrew wszelkiej nadziei. Są oni  przykładem żywej wiary, żarliwej i heroicznej Jezusowej miłości. Swoim życiem, zakorzenionym w Ewangelii, uczą nas jak ufać, budując życie osobiste, społeczne i rodzinne opierając się na Bogu jak na skale. Tylko tak przeżywane życie ma sens, bo owocuje miłosierną miłością.